Fix

Idefixe Isolaete v.d. Dorestee, 29 april 2009

April 2013. Ik deed mijn ogen open en ik zag je naast mij op bed liggen. Eindelijk ontspannen, eindelijk niet meer bang. Op dit moment had jij besloten dat je thuis was en ik kon het niet meer over mijn hart verkrijgen een andere baas te zoeken voor je.

Fix kwam bij mij wonen toen ze bijna 4 was, als herplaatser met een enorme rugzak vol angstagressie. Ze had mensen gebeten, zo was mij verteld. Er bleek nog veel meer met dit kleine, te dikke, timide hondje aan de hand te zijn. Er was maar één ding wat dit kon omschrijven: ze was bang, doodsbang. Bepakt en bezakt met de kennis die ik toen had heb ik mijn uiterste best gedaan ervoor te zorgen dat ze zich vertrouwt voelde. Het heeft toch zeker een half jaar geduurd voordat Bailey haar stiekem aan mocht kijken en mijn moeder in haar buurt durfde te komen. Het is niet makkelijk geweest. Voor ons niet maar ook zeker niet voor Fix.

Na een jaar rust, reinheid en regelmaat zijn we begonnen met trainen. Gehoorzaamheid was niet nodig want ze was extreem braaf maar ik wilde haar wel mentaal gaan uitdagen. Dat heb ik geweten ook. Fix liep de sterren van de hemel. Niet omdat ze bang was maar omdat dat ze training een ontzettend leuk spelletje vond. Zo ontwikkelde onze band en haar vertrouwen in mij steeds verder. Haar probleemgedrag is zeker met 80% verminderd. Dat houdt wel in dat ik de rest van Fix haar leven rekening moet houden met haar zwakke punten. Een wandeling waarbij ik zelf diep in gedachten verzonken ben kan niet. Ik zal altijd rekening moeten houden met haar issue voor bepaalde geluiden en haar gevoeligheid voor prikkels in het algemeen. Ik ben dankbaar dat ik mijn leven zo kan inrichten dat Fix nog een kans kan krijgen.

Op het moment dat ik dit schrijf is Fix 9 en is er weinig van dat extreem brave hondje over. Mevrouw heeft een mening! En niet zo zuinig ook. Waar ze vroeger niet bij mij weg te slaan was heeft ze nu besloten dat ze een zelfstandige Hollandse Herder is die haar eigen ding doet. Misschien voor de buitenwereld niet de meest geweldig opgevoede hond maar ik weet waar ze vandaan komt en dat is hetgeen wat telt. Als we bij mijn ouders zijn dan wordt Bailey begroet en mag hij zelfs bij hoge uitzondering tegen haar aanliggen. Trainen doen we voor spek en bonen. Gehoorzaamheid vindt ze vooral lollig. Soms gaat ze mee naar detectie, maar in Fix haar wereld is zijn er maar 2 dingen belangrijk: eten en knuffelen. Ze is misschien lui maar ze is gelukkig en ploft elke avond weer naast me op bed. De plek waar ze ooit had besloten dat ik haar baasje was en het plekje waar ze nooit meer weg zal gaan tot de tijd van het leven ons in zal halen.

Zoals het hoort, alsdus Fix